lm_wkl

Я яго кахаю!

3-1.вельмі добрая гульня, і камэнтатары на спортбоксе мне спадабаліся. я шчасьлівая.

29-30 студзеня 1933 года ў Люксембургу адбылася таемная канференцыя прадстаўнікоў Францыі, Нямеччыны і Бельгіі. Між іншым сярод падпісаных дакумантаў была прапанова немцаў злучыць Прусію і Нямеччыну калідорам (і тым самым адрэзаць Польшчу ад мора) і афіцыйна зрабіць Данцыг нямецкім местам. Усе люксембурскія дамовы былі ратыфікаваны францускім урадам ў сакавіку, гэта значыць ужо пасля прыходу Гітлера да ўлады. Праўда далейшых непасрэдных вынікаў гэтая гісторыя ня мела, але паводзіны заходніх дэмакратый сімптаматычныя.

Выкажу думку не сваю, а майго бацькі. Мы з ім часта размаўляем пра тое-сёе, у тым ліку і пра магчымае будучае, а дакладней канец,  чалавецтва, як цывілізаванага грамадства. Ну як усе :)  Зразумела, што на першым месцы мы ставім тэхнагенныя катастрофы, якія становяцца ўсё больш рэальнымі, а іх наступствы ўсё больш глабальнымі і незваротнымі. Зразумела, што людзі чым далей тым болей робяцца закладнікамі зусім не прыроды, як было раней, але іншай, больш разбуральнай стыхіі - сваёй тэхнагеннай цывілізацыі, якая базуецца на  цэнтралізацыі і ўніфікацыі.
Але вось у размовах прагучала іншая думка. Людзі могуць проста дабраахвотна адмовіцца ад далейшага развіцця сваёй цывілізацыі, а адмовіўшыся ад прагрэсу тым самым праз нейкі час непазбежна прыйдуць да рэгрэсу і заняпаду ўсёй цывілізацыі. І прыкметы гэтага ўжо ёсць. Напрыклад амаль спыніла сваё развіццё фундаментальная навука. Затое няспынна развіваюцца такія нестваральныя з'явы як шоўбізнес, турызм і спорт, індустрыя забаваў.  Сярэдняй рукі тэнісіст, ці футбаліст другой лігі зарабляе болей, чым прафесура самых прэстыжных універсітэтаў. Больш таго, думкі і выказванні гэтых людзей (паўпісменных спартоўцаў ці дурнаватых пявічак) маюць куды большы грамадскі рэзананс і ўплыў. Ці такая цывілізацыя можа развівацца далей? Ці ёсць падставы думаць, што нешта зменіцца? Падобна, што чалавецтва проста падышло да той мяжы, за якой яму больш не хочыцца рабіць высілкаў, а толькі атрымліваць задавальненне.
Праўда, магчыма раздзяленне людзей на дзве паралельныя супольнасці. Бо заўсёды застаецца невялічкая групка асобаў, якія ня хочуць станавіцца бяздумнымі спажыўцамі. Але гэта ўжо сцэнары для фантастычных аповядаў.

Памятаеце, як адзін мужык двух генералаў накарміў? Ну, хто вучыўся ў школе пры саюзе, безумоўна памятае, а як там далей у праграме я ня ведаю. Толькі справа ня ў тым. Разважаю пра тое, што сучаснае грамадства (калі заўгодна - постіндустрыальнае грамадства найбольш "развітых" краін) ўсё далей і далей аддаляецца ад той мяжы, калі людзі маглі самі сябе абслугоўваць. Чыста тэарытычна ўявіце, што знікла электрычнасць, і гэтыя людзі цвіка ў сцену забіць не змогуць. У нас, дарэчы, тое самае. Жывучы за горадам мне даводзіцца набываць элементарныя навыкі, якімі раней валодалі ўсе, прынамсі абсалютная большасць. Я не адмаўляю таго, што ня трэба імкнуцца да 100% умення касіць і сушыць сена, альбо абрабляць скуры. Але ж такіх людзей павінна быць шмат, інакш грамадства, а дакладней цывілізаванае грамадства, становіцца слабым, ня здольным супрацьстаяць магчымым катаклізмам. Пакуль ўсё добра - яно даволі стабільна функцыянуе, толькі ці будзе так добра заўсёды?

На стале гусь, запечаны з яблыкамі, зёлкамі ды сакрэтамі майстэрства...) На гарнір -- квашаная капуста з журавінамі. Заліць халодную квашаную капусту гарачым гусіным тлушчам з майранкам, мацярдушкаю й размарынам, адламіць кавалак хлеба, падумаць пра зіму й памарыць пра вясну...

... рэшту старага Менска дабіваюць да рэшты. Засталося блізу пару дзясяткаў аўтэнтычных цывільных будынкаў "дакастрычніцкага" пэрыяду. Вось адзін зь іх -- дом №24а па вул. Рэвалюцыйнай, колішняй Койданаўскай, што быў збудаваны ў XIX ст. як адзін з флігеляў дома Залкіндаў, №24 на той самай вуліцы. Пра гэта пішуць на сайце "Нашае Нівы". Па пажары 1881 года неаднаразова перабудоўваўся. З флігеля ў дом №24 калісьці быў праход. Акрамя гэтага флігеля на пляцы ўладальніка Залкінда знаходзіліся яшчэ адзін флігель (дом №24б) і гаспадарчыя пабудовы, разбураныя падчас пашырэньня дарогі па Нямізе.
Заўтра гэты рэдкі помнік менскае несавецкае архітэктуры будзе пушчыны друзам. Спыніць не атрымаецца, бо новы ўладальнік за пляцоўку ўладам нешта заплаціў. Таму можа ўжо бурыць. А на ягоным месцы паўстане гмах з падземным паркінгам, бо камусьці грошы патрэбныя болей чым іншым... Нават болей, чым мне!
Недалёкі ўжо той дзень, калі колькасьць аўтэнтычных, сапраўдных помнікаў будзе выведзеная на "зэро". Таму чыноўнічкам ад "культуры" і "аховы спадчыны" трэба сьпяшацца, каб пасьпець, пакуль маюць уладу. Бо, вядома ж, чыноўнікі цалкам задарма, зусім бясплатна, раздаюць гэтыя помнікі пад знос!) І не чырванеюць!
фота Юлі Дарашкевіч

кажучы простай мовай,я не вельмі люблю дзяржаву.я люблю сваю сям'ю,свой прыход і сваю хакейную каманду.
я супраць "прагрэсіўнага" падаткаабкладання,я супраць бесплатнай медыцыны,адукацыі і дзяржаўных пенсій.я не хачу жыць у "welfare state" і я за "welfare society".я лічу,што кожны чалавек,у якога ў галаве нешта ёсьць, можа зарабіць сабе на жыццё.я за заахвочванне канкурэнцыі,і я сапраўды лічу вольны рынак найлепшай формай эканомікі.
мне падабаецца сачыць за тым,як пішуць аб тым,што Латвію неўзабаве чакае банкруцтва і калапс.гэтага не адбудзецца,калі ўрад здолее давесці да канца пераструктурызацыю эканомікі.мне падабаецца тое,што Латвія скарачае колькасць сацыяльных выдаткаў,не дэвальвуе лат і не паддаецца сацыялістычнай рыторыцы аб тым,што больш паспяховыя мусяць плаціць большы падатак.
мяркую,мае погляды бліжэйшыя да традыцыйнага кансерватызму :)
хаця,прызнаюся,я не вельмі абазнаная ў сучаснай сацыялагічнай думцы.

Літвіны, беларусы, жамойты - абламіцеся: ВКЛ насамрэч створана жыдамі! Гэта навукова давёў ташкенцкі інжынер-эканаміст Владімір Евгеньевіч Бершадскій, які зараз жыве на сваёй гістарычнай радзіме. Перадаю яму слова:

-ЛИТВА /ליטה לִיטָא/ Лита. Еврейская традиция отобразила сущность Литвы и Великого княжества литовского:
לט /лат – «покрывать, заворачивать»! – инфинитив - ללוט /лалот , корень [לוט] . Сразу вспоминается библейский Лот , который по книге Быт.-Бер. 19:33, «покрыл» своих дочерей. В русском языке есть заменитель слова «покрывать [самку]» - «ИТИть». В корневом словаре нет корня יטא или יטה , однако в древности вполне было возможно слово יטאיתי /итити – «Я покрыл».
Сильное «пассионарное» племя «Литва» - ליטא בא /лита ва или ליטאו באה /литу ваа - в переводе с древнееврейского означает «они покрыли, сделали соитие (באה /баа или ביאה /биаа) » было встречено на распадающейся «гомеостазной» Руси как должное, как необходимый стержень , скелет, вокруг которого только и могли нарастать «мышцы» нового общества, которое уже называлось – «Великое княжество Литовское» .
-Второй вариант происхождения слова «Литва» להט בא /להיטה בא /лита ва – «страсть, горячность, входить в раж + соитие («вошёл»)»
-Аукштайтия. Само название – Аукштайтия, если его написать на иврите, хорошо показывает характер тамошних жителей – העקש שתיה/аэкеш штийа//аукш штийа – «Упрямство, строптивость + выпивка, питьё». То, что литовцы славятся своим упрямством, так же, как и израильтяне носят название «жестоковыйного народа», так же как и те и другие очень любят выпить – факт признанный.
-Жмудь שמעו דאי /шмау ди – «Они услышали дух»
-Жемайтия שמע תהה יה /шма теа Йа – «Услышал потрясающее Имя Божье», «Услышал Бога»
------------------------
-Герб Литвы – ни что иное как изображение Летящего по небу на Коне Пегасе {פה געש /пе гаш – «Голос бури» или «Здесь буря»} Великого бога Баъла – Ваала – בא אל /Ба Эл – «Божественная Сила, которая входит [везде и всюду]»
-Миндовг מין דאוג /мин доуг – «Род беспокойный» - основатель Литвы был чрезвычайно пассионарным человеком, он всегда заботился о своих людях – об этом говорит его посмертное имя – Миндовг.
-Товтивил טוב תבעיל /тов теВил – «Всевышний будет добр»
-Едивид ידאי ודא /Йеди вида – «Он полетит + удостоверит»
-Шварн שבראן /Шъварн – «Подобный Творцу» (Варану-Варуне)
-ДовМонт דוב מנוע תא /дов мануа та – «Медведь +недоступный+хатка» , т.е. «Недоступная медвежья берлога»
-Тройнат Жмудский – князь Жмуди в 13 веке תרועי נטע /Трой ната – «Ты будешь править + насаждать власть»
------------------------
-Березина - ברז הינה /берез инэ – «Поток вот», т.е. «Вот – поток воды»
-Двина – Даугава – דאוגה בא /заботливая течёт – Двина – от דונה /Дуна – «Божественная», следовательно, Даугава – Заботливое божество, которое беспокоится о своих детях – латгаллах.
-Неман 1. נמנה /нимна – «быть сосчитанным» - т.е. на территории Неманского края была успешно проведена перепись. 2. נמנע /нимна – «воздержавшийся».
-Свислоч שבי שלוש/шви шлош – «плен + тройной». Совпадение это или нет, но на Свислочи регулярно попадали в плен.

Развагі навукоўца дзіўным чынам перагукаюцца з сумнавядомымі кібеларусямі і гумана-педаламі ;) Яшчэ набрацца "розуму" можна тут: http://www.newsem40.com/forum/viewtopic.php?t=606

Просьба к фрэндам, посещающим библиотеки. Особенно в Москве или Киеве. Очень нужно достать следующую публикацию из довольно редкого сборника тезисов:

Топоров В.Н. О кривичском элементе и кривичской ретроспективе // Славистика. Индоевропеистика. Ностратика. К 60-летию со дня рождения В.А. Дыбо. Тезисы докладов. М., 1991. С. 169-180.

К сожалению, в Минске и Питере его отыскать не удалось, посему буду чрезвычайно благодарен за копию (можно читабельные цифровые снимки).

Жаночая глупота самая прыкрая. З мужчынам прасцей, урэшце рэшт яго заўжды можна пабіць :) Жанчынаў можна толькі пашкадаваць і пакінуць сам на сам з глупотаю. Але разумныя жанчыны звычайна разумнейшыя за мужчынаў, толькі яны самі гэтага найчасцей ня ведаюць або робяць выгляд, што ня ведаюць. А калі кажуць пра гэта - ніколі ня верце ім, бо тое прамаўляе глупота :))

У Белага гістэрыка з нагоды нядаўняга допіса.
http://community.livejournal.com/litviny2009/36705.html

Лёсу трэба дзякаваць не за тое, што ён нам даў, з якімі людзьмі звёў і г.д., а за тое, чаго ён ня даў, ад чыёй прысутнасці пазбавіў, бо ўсё, што належыць, мы ўжо маем, а тое, што сапраўды патрэбнае яшчэ, можам здабыць самі.

Пацешылі сёння выдатным нямецкім martilal культам - Signa Inferre. Яны выдалі супольную плыту з яшчэ адной легендай Arditi. З фанатызмам чакаю на паўнаформатны альбом. А пакуль слухаем тут: http://www.myspace.com/signainferre

Нарэшце дазбіраў усю дыскаграфію ўлюбёнага постфольк гурта. І дужа гэтаму рады. Каюся, што маю жарсць калекцыянера :))

Апошнім часам з'явіўся цэлы шэраг працаў, якія раскрываюць нам іншы аспекты і далягляды паўставання беларускай ідэі. Звяртаецца ўвага на значную ролю заходнерусізму ў яе фарміраванні (Булгакаў, Марзалюк, Латышонак), а таксама савецкай палітыкі мадэрнізацыі і ўрбанізацыі (Богдан). І гэта цешыць. Тое, пра што падазравалі раней, але баяліся агучыць услых. Асабіста для мяне гэта не навіна, а пацверджанне ўласных назіранняў і развагаў. Вядома, да гэтага можна ставіцца па-рознаму, але ў любым разе сабраная фактура карысная. Бо дазваляе зразумець прычыны таго становішча, у якім мы знаходзімся зараз. Мне здаецца, што апошнія 15 гадоў існавання РБ - заканамерны вынік тых асноваў, якія, як паказваюць згаданыя даследчыкі, закладаіся ў падваліны беларускай ідэі ад самога пачатку.

Пытанне ў іншым. Як гэта ўспрымаць? Спакойна. Тое, што ў цмянай генеалогіяй беларускасці  хаваюцца монстры хлапаманіі і бальшавізму - можна успрымаць і як станоўчую з'яву. Дзеля таго, каб выявіць і культываваць нешта іншае. Менавіта таму літвінізм, які сёння модна ганіць з боку беларускіх нацыянал-бальшавікоў, дзіўным чынам пазначае шлях да іншых даляглядаў і каштоўнасцяў. Гэта іншая пакрыёмая плыня ў беларускасці, якую не змаглі вынішчыць. Яе існаванне дазваляе ў іншай перспектыве глядзець на тое, што здаецца безумоўна станоўчым для бел. нацыяналістаў. Скажам, "уз'яднанне" Беларусі ў 1939 годзе.

Перакананы, што для Краю гэта быў апошні акт трагедыі па знішчэнні традыцыйнага ладу. Можна колькі заўгодна трызніць, пра Бярозу Картузскую ды польскую палітыку асіміляцыі і тое, што беларускай нацыі не было б. Дапусцім, уявім, што беларусы сапраўды масава пачалі б размаўляць па-польску. І гэта было б лепей, чым цяперашнія ўшчэнт русіфікаваныя беларусы без моцнай ідэнтычнасці. Хай бы ў Менску гучала пальшчызна, чым расейшчына. Яшчэ пажыў бы і зрабіў шмат карыснага для Айчыны Раман Скірмунт, а Эдвард Вайніловіч зафундаваў бы яшчэ не адну адну бажніцу ў Менску. Мы захавалі б уласную эліту - шляхту колішняга ВКЛ. Галаву, без якой народ - гэта зомбі. Упэўнены, у Польшчы быў бы зусім іншы клімат і беларуская адметнасць усё роўна ўзяла б сваё - у форме рэгіянальнай або нацыянальнай яна была б больш фундаментальнай і паспяховай з'явай, чым у БССР. Не кажучы ўжо пра тое, што палякі не сталі масава вынішчаць усіх беларускіх актывістаў (асабліва калі б яны не захапляліся камунізмам). Панове, перачытайце ўважліва "У кіпцюрох ГПУ" Францішка Аляхновіча. Мае сімпатыі цалкам на ягоным баку, а не Браніслава Тарашкевіча, які паплаціўся за сваю глупоту жыццём. Сапраўднае ўз'яднанне адбылося б, калі б Пілсудскі дайшоў да Дняпра. 

Сёння палярызацыя адбываецца ўжо ў інтэлектуальнай сферы. Мы маем магчымасць пад маскамі ўбачыць сапраўднае аблічча асобаў і ідэй. Значыць, прыйшоў час і для тых, хто захоўваё вернасць легітымнай літоўскай традыцыі, хто ўшаноўвае памяць і ўчынкі тутэйшай арыстакратыі і ніколі не згадзіцца з недарэчнымі межамі, якія падзялілі Край на Беларусь і Літву.

Цэнтр этнакасмалогіі «Крыўя» (г. Мінск) праводзіць у Маскве культуралагічны семінар “Літва і беларуская нацыянальная ідэя”.

У праграме распавяд пра месца старажытнай Літвы ў беларускай нацыянальнай ідэнтычнасці, прэзентацыя альманаха DRUVIS, гранне на дудзе традыцыйнай беларускай музыкі.

Семінар вядуць Аляксей Дзермант - філосаф, этнакультуролаг и Тодар Кашкурэвіч - мастак, музыка, этнакультуролаг.
14 лістапада (субота), пачатак у 14.00. Бібліятэка імя Леніна, пад’езд №3, 3 паверх, выстаўная зала.

Запрашаю ўсіх маскоўскіх сяброў.

( По-русски )

На прыўкраснай Валожыншчыне
пранізьлівай імжой
сеў акумулятар.
дабіраліся мы да менску гадзінаў з шэсьць.а паправілася я яшчэ тады,як толькі зьехала з сталіцы.
рабіць не было чаго,хадзіла па вёсцы і думала, ці здолела б жыць у гэтым куточку.не,гэты край памёр,мабыць у гэтым і ёсьць яго чароўнасьць.
зноў захацелася ў залесьсе.

Моя статья об Антикитерском механизме на сайте "Новый Геродот": http://rec.gerodot.ru/athens_nat/akm.htm

К сожалению, по этой теме практически нет обстоятельных статей на русском языке. Данная научно-популярная статья призвана в какой-то мере восполнить этот пробел. Заинтересовавшиеся могут также обратиться к основным научным работам (на английском), ссылки на которые даны в примечаниях. Представлены фотографии фрагментов Антикитерского механизма, находящихся в зале № 37 Национального археологического музея в Афинах.