Intermedyja “Sumouje z Litwoj” adbyła sia 15 czerwienia ŭ konferenc-sali Pałaca mastactwaŭ. Impreza stała adnym z szerahu ŭraczystych mierapryjemstwaŭ u mieżach światkawańnia tysiaczalećcia Litwy.
U intermedyi ŭziali udzieł aktory Wital Chaładok, Walery Szuszkiewicz, mastak Mikoła Kupawa. U ich wykanańni prahuczali wierszy i ŭryŭki z wiadomych biełaruskich litaraturnych tworaŭ, siarod jakich – “Pieśnia pra zubra” Mikoły Husoŭskaha, pradmowy da Biblii Franciszka Skaryny, Statutu WKL. U jakaści muzycznaj afarboŭki prahuczali twory hurta staradaŭniaj muzyki “Brevis”.
U sali Pałacu Mastactwau prysutniczała kala 50 asobaŭ. Moża i nia hetak duża, ale atmosfera była litoŭskaju. U planach jaszcze niekalki pakazaŭ intermedyi, taksama i ŭ roznych miestach terenu czasowa nazawanaha Biełaj Rusiaj.
Chutka źmieściać zdymki. Zaachwoczwajem żadajuczych da pastanoŭki hetaha tworu na ŭłasnych placoŭkach. Tut raboczy scenar:
Гучыць дуда. Старажытныя ліцьвінскія (старабеларускія) песьні. На сцэне за сталы (парты) сядаюць удзельнікі гурта “Брэвіс“. Дуда або цымбалы.
Ажываюць рыцары, якія дагэтуль сядзелі (і ляжалі).
Ад рыцараў: “Літва ўзьнялася з-над Нёмана, Шчары, Вяльлі і Сьвятой, узьнялася і пайшла ў сьвет. Удала ваявала, будавала, стварала, пашырала ўладанні нашчадкаў Рагвалода, Усяслава Чарадзея. Славуты Мэндог, нашчадак полацкіх князёў, з палачанамі, з рыцарствам Гомлі, Турава, з пінянамі, слонімчанамі, гарадзенцамі, навагарадцамі бараніў нашыя землі з-над Дняпра,Прыпяці ды Буга. І нашыя землі не спазналі мангольскага іга. З палачанамі разам ваяры-літва стварылі магутную дзяржаву, на Сініх Водах у бітве з манголамі здабылі хвалу Айчыне. Вялікі гаспадар Альгерд утаймаваў хцівага маскоўца на Паклоннай гары, у Маскве дзіду сваю да крамлёўскай сцяны прыставіў. Вялікі Вітаўт зь Ягайлам пад Дуброўнай (ам) асадзіў (супыніў) тэўтонаў. Нашы ваяры і пад Клецкам, і пад Слуцкам, і пад Воршай, і пад Хоцінам абераглі волю Бацькаўшчыне.
Хвала рыцарам Вялікага Княства Літоўскага!
Люд: Хвала! Хвала!
Верш Максіма Багдановіча “Пагоня”. Гучаць цымбалы і дуда.
Габрыэль Война: Чую знаёмыя крокі! – Прашу да нашай грамады!
Рыцары адчыняюць дзьверы і ў залу ўваходзе Францішак Скарына. Яго праводзяць да сцэны, дзе стаіць (стаяць) Леў Сапега (і Габрыэль Вайна). Ф. Скарыну суправаджаюць гараджане, жанчыны і дзеці, рыцары. Гучаць воклічы: “Віват Скарына!”, “Скарына…!”, “Францішак…!”.(“Францішку, сыне наш!”)
Пісар Вялікага Княства Літоўскага Габрыэль Война:
Найвялікшы сын Вялікага Княства Літоўскага – нашай Айчыны, -- вялікі палачанін – навуковец, пісьменнік, перакладчык, мастак, гуманіст і асветнік, доктар філасофіі і медыцыны -- Францішак Скарына, сын Лукі з горада слаўнага Полацка. Заснавальнік друкарні і першадрукар, выдавец Бібліі на нашай мове, крэатар культуры Вялікага Княства Літоўскага. Кнігі Францішка Скарыны – гэта самы сапраўдны помнік нашаму слыннаму земляку.
Гучаць воклічы: “Францішак Скарына!”, “Хвала друкару!”. Гучаць дуда, цымбалы.
Прамова Скарыны. Прамова заканчваецца пад музыку цымбалаў або дуды.
Музычная паўза. Гучаць цымбалы.
Пісар Габрыэль Война: “Славуты ў Рыме і ва ўсім пісьменным сьвеце наш паэт-лацініст Мікола Гусоўскі, які праславіў нашу краіну сваёй красамоўнай паэмай “Песня пра зубра”. Ён з дзяцінстве “Дняпра паўнаводнага строму пераплываў у пагоні за зверам”, прымаў удзел у аблавах і ловах у пракаветных лясах і пушчах нашага краю. Мікола Гусоўскі сам ня раз бачыў уладара “нетраў лясных”, “асілка пушчанскага” ды склаў “свой хваласпеў аб краіне з багаццем свету жывёльнага ў ёй”. Вітайце Міколу з Гусава!”
Мікола Гусоўскі -- Nicolai Hussoviani. Carmen de statura feritate ac venatione Bisontis.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Музычны інтэрвал.
Габрыэль Война прамаўляе: “Найслыннейшы сын, Ягоная міласць гаспадар і рыцар нашай любай Айчыны Літвы, уладар шматлікіх палацаў, маёнткаў і замкаў у Вільні, Ружанах, Асьвеі, Бялынічах, Воршы, Сянне, Друі, Коханававе, Дуброўне, Астроўне, пісар вялікі, падканцлер, канцлер вялікі, ваявода віленскі, гетман вялікі Вялікага Княства Літоўскага, стваральнік і выдавец за свой кошт у віленскай друкарні Мамонічаў (Трэцяга) Статуту Вялікага Княства Літоўскага 1588 года выдання – найясьнейшы ягонай мосьцю Леў Сапега!
Фанфары… Леў Сапега вітаецца з паспалітым людам:
“Вітаю вас, мае дзеці, унукі і праўнукі, мае суродзічы, усе жыхары Вялікага Княства Літоўскага, Рускага і Жамойцкага! Мы толькі што выдрукавалі з Божай дапамогай у друкарні шаноўных братоў Мамонічаў гэты Статут Вялікага Княства Літоўскага. І вось што я вам, мой люд паспаліты, мушу сказаць”.
Леў Сапега чытае сваю “Прадмову да Статута”. Пісар Габрыэль Война піша. Настаўніца дыктуе дзецям “Прадмову да Статута”, і яны пішуць…
Леў Сапега заканчвае чытаць сваю “Прадмову”. Усе ўдзельнікі вітаюць яго словамі (воклічамі): “Хвала Сапегу!”, “Віват Сапега!”, “Хвала канцлеру!”
Генадзь Тумаш чытае свой верш “Пагонічы”.
Ансамбль “Брэвіс” выконвае сваю музычную праграму .
Канец.